Από αυτόν τον συγγραφέα

  • Ίσως σήμερα να ντρεπόμαστε για τις φυλακές μας. Όσο για τον 19ο αιώνα, ήταν περήφανος για τα φρούρια που έχτιζε στις παρυφές και ενίοτε στο κέντρο των πόλεων. Γοητευόταν απ’ αυτή τη νέα ηπιότητα που αντικαθιστούσε τα ικριώματα. Επαιρόταν ότι δεν τιμωρεί πια τα σώματα και ότι γνωρίζει εφεξής να αναμορφώνει τις ψυχές. (…)
  • Με βάση όλα αυτά, μπορούμε να αντιληφθούμε την τελευταία εκδοχή του Μαγκρίτ στο Αυτό δεν είναι πίπα. Τοποθετώντας το σχέδιο της πίπας και τη διατύπωση που του χρησιμεύει ως λεζάντα στην καλά οριοθετημένη επιφάνεια ενός πίνακα πάνω σε ένα ξύλινο τρίεδρο χοντρό και στέρεο, ο Μαγκρίτ κάνει ό,τι χρειάζεται για να ανασυστήσει […] τον κοινό τόπο στην εικόνα και τη γλώσσα. (…)

Newsletter

Blog

  • ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

    Συγκροτώντας το ”Άλλο”, οι εργάτες, οι φτωχοί, το λούμπεν – προλεταριάτο, οι εγκληματίες, συχνά διαχωρίζονταν με αρρωστημένο τρόπο στο μυαλό των μεσαίων τάξεων, παρά τις προσπάθειες ανθρώπων, όπως ο κοινωνικός παρατηρητής και συγγραφέας Henry Mayhew, να παρέχουν λεπτομερείς τυπολογίες των ”εργαζομένων φτωχών”. Η προσέγγιση του Mayhew στις έρευνές του – ένα μείγμα συνεντεύξεων, (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Ο Foucault έγινε γνωστός όχι μόνο για το σπουδαίο θεωρητικό του έργο, αλλά και για το εύρος των πολιτικών συνεπειών που είχε αυτό με αφορμή τη συγκυρία του παρόντος. Ειδικότερα για το ζήτημα των φυλακών και του ποινικού συστήματος, δεν έγινε γνωστός μόνο για το βιβλίο του Επιτήρηση και τιμωρία, αλλά και για την πολιτική του δράση στο πλευρό των εξεγερμένων (…)
  • Αν υπάρχει μία λογοτεχνική μορφή που συνδέθηκε με τη φροϋδική ψυχανάλυση από τα πρώτα κιόλας βήματά της, σί γουρα αυτή δεν είναι άλλη από τη θρυλική μορφή του Οιδίποδα, όπως μας την κληροδότησε ο Σοφοκλής και την ερμήνευσε ο Φρόυντ. Αν υπάρχει μία έννοια από ολόκληρο το θεωρητικό οπλοστάσιο της φροϋδικής ψυχανάλυσης η (…)
  • Ο Ian Marsh είναι πανεπιστημιακός καθηγητής και ερευνητής στη Βρετανία, και εργάστηκε στο βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) με αντικείμενο την «πρόληψη της αυτοκτονίας». Συνιστά, συνεπώς, μία μορφή «ειδικού διανοούμενου», σύμφωνα με τον ορισμό του Michel Foucault, τα θεωρητικά εργαλεία του οποίου χρησιμοποίησε ο Marsh στο σπουδαιότερο έργο του με τίτλο Suicide: Foucault, history and truth (…)