Από αυτόν τον συγγραφέα

  • Στη μελαγχολία το άγχος θανάτου επιδέχεται μία μόνο εξήγηση, ότι το Εγώ παραιτείται από τον εαυτό του διότι νιώθει ότι το Υπερεγώ το μισεί και το καταδιώκει, αντί να το αγαπάει. Συνεπώς, για το Εγώ η ζωή σημαίνει να αποτελεί αντικείμενο αγάπης, να αποτελεί αντικείμενο αγάπης για το Υπερεγώ, πράγμα που κι εδώ εμφανίζεται ως κάτι που εκπροσωπεί το Αυτό. (…)
  • Εμείς οι αναλυτές θέτουμε ως στόχο την κατά το δυνατόν πλήρη και σε βάθος ανάλυση του ασθενή, δεν θέλουμε να τον ανακουφίσουμε με τη συμμετοχή του στην καθολική, την προτεσταντική ή τη σοσιαλιστική κοινότητα, αλλά να τον κάνουμε πλουσιότερο με αυτά που ο ίδιος διαθέτει, επαναφέροντας στο Εγώ τις ποσότητες ενέργειας που έχει απωθήσει και δεσμεύσει στο Ασυνείδητο (…)

Newsletter

Blog

  • ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

    Συγκροτώντας το ”Άλλο”, οι εργάτες, οι φτωχοί, το λούμπεν – προλεταριάτο, οι εγκληματίες, συχνά διαχωρίζονταν με αρρωστημένο τρόπο στο μυαλό των μεσαίων τάξεων, παρά τις προσπάθειες ανθρώπων, όπως ο κοινωνικός παρατηρητής και συγγραφέας Henry Mayhew, να παρέχουν λεπτομερείς τυπολογίες των ”εργαζομένων φτωχών”. Η προσέγγιση του Mayhew στις έρευνές του – ένα μείγμα συνεντεύξεων, (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Αν υπάρχει μία λογοτεχνική μορφή που συνδέθηκε με τη φροϋδική ψυχανάλυση από τα πρώτα κιόλας βήματά της, σί γουρα αυτή δεν είναι άλλη από τη θρυλική μορφή του Οιδίποδα, όπως μας την κληροδότησε ο Σοφοκλής και την ερμήνευσε ο Φρόυντ. Αν υπάρχει μία έννοια από ολόκληρο το θεωρητικό οπλοστάσιο της φροϋδικής ψυχανάλυσης η (…)
  • Ο Ian Marsh είναι πανεπιστημιακός καθηγητής και ερευνητής στη Βρετανία, και εργάστηκε στο βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) με αντικείμενο την «πρόληψη της αυτοκτονίας». Συνιστά, συνεπώς, μία μορφή «ειδικού διανοούμενου», σύμφωνα με τον ορισμό του Michel Foucault, τα θεωρητικά εργαλεία του οποίου χρησιμοποίησε ο Marsh στο σπουδαιότερο έργο του με τίτλο Suicide: Foucault, history and truth (…)
  • Με το δοκίμιό του Ο νεοφιλελευ θερισμός ως ιστορικό στάδιο ο Karatani σημειώνει ότι ο ορθόδοξος μαρξισμός έχει εξετάσει την ιστορία των κοινωνικών σχηματισμών κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, από την προοπτική του τρόπου παραγωγής. Ο ίδιος προτείνει μια επέκταση του ιστορικού υλισμού μέσα από το πρίσμα της ανταλλαγής. (…)