Από αυτόν τον συγγραφέα

  • Στη μελαγχολία το άγχος θανάτου επιδέχεται μία μόνο εξήγηση, ότι το Εγώ παραιτείται από τον εαυτό του διότι νιώθει ότι το Υπερεγώ το μισεί και το καταδιώκει, αντί να το αγαπάει. Συνεπώς, για το Εγώ η ζωή σημαίνει να αποτελεί αντικείμενο αγάπης, να αποτελεί αντικείμενο αγάπης για το Υπερεγώ, πράγμα που κι εδώ εμφανίζεται ως κάτι που εκπροσωπεί το Αυτό. (…)
  • Εμείς οι αναλυτές θέτουμε ως στόχο την κατά το δυνατόν πλήρη και σε βάθος ανάλυση του ασθενή, δεν θέλουμε να τον ανακουφίσουμε με τη συμμετοχή του στην καθολική, την προτεσταντική ή τη σοσιαλιστική κοινότητα, αλλά να τον κάνουμε πλουσιότερο με αυτά που ο ίδιος διαθέτει, επαναφέροντας στο Εγώ τις ποσότητες ενέργειας που έχει απωθήσει και δεσμεύσει στο Ασυνείδητο (…)

Newsletter

Blog

  • Άρθρο του Τάσου Μπίρη για το βιβλίο "Συν-ηχήσεις με τον Δημήτρη Πικιώνη "

    Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον τα έξι κείμενα που περιλαμβάνονται στο μικρό βιβλίο με τον παραπάνω τίτλο (εκδ. Πλέθρον/αρχιτεκτονική) και με συγγραφείς κατά σειρά τον Alberto Ferlenga, τον Ζήση Κοτιώνη, την Αμαλία Κωτσάκη, τον Θανάση Μουτσόπουλο, τον Παναγιώτη Τσακόπουλο και τον Δημήτρη Φιλιππίδη.  Επιμελητής της έκδοσης είναι ο Νίκος Σκουτέλης, που τη συνοδεύει με ένα δικό του (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Ζωρζ Μπατάιγ: ένας μυστικιστής του σύγχρονου πνεύματος, που δεν αποβλέπει όμως σε καμία σωτηρία, ένας θεολόγος χωρίς Θεό, ένας φιλόσοφος που μισεί τον λόγο και την επιχειρηματολογία των λογικών συλλογισμών, ένας εραστής της έκστασης, που δεν διστάζει όμως να περάσει μέσα από την οδύνη για να ταλαντευθεί στα κράσπεδα της αβύσσου. (…)
  • O σλοβένος φιλόσοφος Slavoj Žižek χρησιμοποιώντας εργαλεία και αντλώντας έμπνευση από ποικίλα πεδία της θεωρίας και της πράξης –από τη μαρξιστική θεωρία και τη λακανική ψυχανάλυση μέχρι τον κινηματογράφο, τη μουσική και τα προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης– (…)
  • Oγάλλος φιλόσοφος JacquesDerrida έγινε διάσημος κατά την περίοδο της ακμής του «δομισμού», όταν μέσω της μεθόδου της αποδόμησης εγκαινίασε ό,τι θα έμενε γνωστό ως «μεταδομισμός». Η αποδομητική ανάγνωση του Derrida και η κριτική του σκέψη μέσα από τη χρήση εννοιών, όπως «διαφωρά», «ίχνος», «φαλλογοκεντρισμός» κ.λπ. (…)