Από αυτόν τον συγγραφέα

  • Θα σου διηγηθώ την ιστορία της φιλοσοφίας. Όχι όλη, βέβαια, αλλά τις πέντε βασικότερες στιγμές της. Θα σου παρουσιάζω κάθε φορά το παράδειγμα μιας ή δύο σημαντικών κοσμοθεωριών ή, όπως ενίοτε λέγεται, ενός ή δύο σημαντικών «συστημάτων σκέψης» που συνδέονται με κάποια ιστορική περίοδο, ώστε να μπορέσεις να αρχίσεις να διαβάζεις από μόνος σου φιλοσοφία, αν έχεις τη διάθεση […]. (…)
  • Όπως είχε κάνει και για τη φιλοσοφία στον πρώτο τόμο του Μαθαίνοντας να ζούμε, που σημείωσε τεράστια εκδοτική επιτυχία, ο Λυκ Φερύ κάνει τους θεμελιώδεις μύθους της εποχής μας προσβάσιμους για όλους. Παρουσιάζει με τέχνη αυτές τις εκπληκτικές αφηγήσεις και αναδεικνύει με μαεστρία το βαθύ τους νόημα και τη σχέση τους με τη σημερινή εποχή. (…)

Newsletter

Blog

  • ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΟΥΡΟΥΝΑΣ

    Ο διεθνής ουμανιστής και υπέρμαχος της Ειρήνης Ιμπραχίμ Σπάχιτς γεννήθηκε το 1952 στο Σαράγεβο, έζησε την πολιορκία του, πείνασε, πόνεσε, υπέμεινε όλα τα δεινά, άντεξε τον φόβο, τη μιζέρια και τον θάνατο γιατί είχε –ως φαίνεται– το ισχυρότερο όπλο του κόσμου: την Ποίηση, την υψηλή, την υψιπετή, την τέχνη που δεν καυχάται, δεν αυτοθαυμάζεται, δεν ναρκισσεύεται, αλλά μεταπλάθει το (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Ζωρζ Μπατάιγ: ένας μυστικιστής του σύγχρονου πνεύματος, που δεν αποβλέπει όμως σε καμία σωτηρία, ένας θεολόγος χωρίς Θεό, ένας φιλόσοφος που μισεί τον λόγο και την επιχειρηματολογία των λογικών συλλογισμών, ένας εραστής της έκστασης, που δεν διστάζει όμως να περάσει μέσα από την οδύνη για να ταλαντευθεί στα κράσπεδα της αβύσσου. (…)
  • O σλοβένος φιλόσοφος SlavojŽižek χρησιμοποιώντας εργαλεία και αντλώντας έμπνευση από ποικίλα πεδία της θεωρίας και της πράξης –από τη μαρξιστική θεωρία και τη λακανική ψυχανάλυση μέχρι τον κινηματογράφο, τη μουσική και τα προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης– (…)
  • Oγάλλος φιλόσοφος JacquesDerrida έγινε διάσημος κατά την περίοδο της ακμής του «δομισμού», όταν μέσω της μεθόδου της αποδόμησης εγκαινίασε ό,τι θα έμενε γνωστό ως «μεταδομισμός». Η αποδομητική ανάγνωση του Derrida και η κριτική του σκέψη μέσα από τη χρήση εννοιών, όπως «διαφωρά», «ίχνος», «φαλλογοκεντρισμός» κ.λπ. (…)