Από τον ίδιο συγγραφέα

  • (…) Γράφω για να διαφυλάξω. Αλλά η διαφύλαξη δεν είναι μία αρχειοθέτηση στεγνή και πεθαμένη. Κατά βάθος πρόκειται για ατέρμονες μνήμες, μνήμες χωρίς όρια που δε θα αποτελούσαν αναγκαστικά ένα φιλοσοφικό ή λογοτεχνικό έργο, αλλά απλά μία μεγάλη επανάληψη. Αυτό που θαυμάζω στους φιλοσόφους, αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο από ό,τι σε άλλους τελικά (…)

Στην ίδια εκδοτική σειρά

  •  
  • σελίδα 1 / 24
  • ››

Newsletter

Blog

  • 13+1 βιβλία για να αγαπήσετε την εμπνευσμένη γαλλική λογοτεχνία Αφιέρωμα Bookfeed

    Η γαλλική λογοτεχνία, με τις ιστορίες που πλάθουν οι συγγραφείς που την εκπροσωπούν, χαρίζει μέσα στους αιώνες στιγμές μοναδικής αναγνωστικής απόλαυσης στους αναγνώστες. Από την εποχή του Chretien de Troyes τον 12ο αιώνα, που θεωρείται ο πρώτος γάλλος μυθιστοριογράφος μέχρι και το σήμερα, ο γαλλικός λογοτεχνικός κόσμος είναι πλούσιος σε (…)
  • 48ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟ

    Από τις 30 Αυγούστου έως τις 15 Σεπτεμβρίου, οι υπαίθριοι χώροι του Ζαππείου θα φιλοξενήσουν χιλιάδες τίτλους βιβλίων, με τη μυρωδιά του χαρτιού να μεθάει τους φιλαναγνώστες. Το φετινό Φεστιβάλ Βιβλίου είναι αφιερωμένο στη λογοτεχνία, που εμπνέει και πρωταγωνιστεί στο θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική σκηνή. Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου αφιερώματος, σε συνεργασία με το Εθνικό (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Στο συμβολικό κατώφλι του τέλους του 20ού αιώνα, μέσα από την επίγευση και τη μελαγχολία ενός οργίου που άφησαν πίσω τους οι ποικιλώνυμες επαναστάσεις, οι επιτεύξεις της τεχνικής και της γενετικής, η έκρηξη της πληροφορικής και το απρόβλεπτο των οικονομικών διακυμάνσεων, απαιτείται μια εξήγηση για τη φύση των ακραίων φαινομένων: (…)
  • Ό,τι έγινε γνωστό ως η τρίτομη Ιστορία της σεξουαλικότητας (Η βούληση για γνώση, Η χρήση των ηδονών, Η επιμέλεια εαυτού) έθετε ένα λιτό και σαφές ερώτημα στοχεύοντας στην καρδιά της υποκειμενικότητας εντός του δυτικού πολιτισμού: «με ποιον τρόπο, κατά τη διάρκεια των αιώνων, (…)
  • Ζούμε σε έναν πνευματικό πολιτισμό και βιώνουμε μια κοινή εμπειρία, όπου τα σημεία έπαψαν να κρύβουν κάτι και σημαίνουν απλώς ότι δεν υπάρχει τίποτα πίσω τους: κανένας Θεός, καμιά ιδεολογία, καμιά έγκυρη και έσχατη κρίση, μόνο η προσομοίωση του πραγματικού και η αέναη επαναφορά της. (…)