Από τον ίδιο συγγραφέα

  • (…) Γράφω για να διαφυλάξω. Αλλά η διαφύλαξη δεν είναι μία αρχειοθέτηση στεγνή και πεθαμένη. Κατά βάθος πρόκειται για ατέρμονες μνήμες, μνήμες χωρίς όρια που δε θα αποτελούσαν αναγκαστικά ένα φιλοσοφικό ή λογοτεχνικό έργο, αλλά απλά μία μεγάλη επανάληψη. Αυτό που θαυμάζω στους φιλοσόφους, αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο από ό,τι σε άλλους τελικά (…)

Στην ίδια εκδοτική σειρά

  • […] Κάτι δεν λειτουργεί μεταξύ ανδρών και γυναικών. Δεν σας λέω τίποτα καινούριο, ήταν ανέκαθεν γνωστό. Aναμφίβολα, υποφέρουμε ανέκαθεν από αυτό. Λέω αναμφίβολα, γιατί δεν παραπονιόμασταν ανέκαθεν. Από πότε παραπονιόμαστε γι’ αυτό; Θα μπορούσαμε να μελετήσουμε το θέμα, θα μπορούσαμε να το κάνουμε αντικείμενο μιας μελέτης του πολιτισμού. (…)
  • Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει συνθετικά, αλλά και με ακρίβεια, τις θεμελιακές αρχές του έργου του Λακάν. Εκθέτει κατά τρόπο συστηματικό τις θεωρητικές και κλινικές αφετηρίες της βασικής θέσης «το ασυνείδητο είναι δομημένο σαν γλώσσα», συνδέοντάς την με το σύνολο του φροϋδικού έργου. (…)
  •  
  • σελίδα 1 / 21
  • ››

Newsletter

Blog

  • Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

    Étant donnés   Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω   ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ   NATHALIE HEINICH, Κοινωνιολογία της τέχνης, μτφρ. Πάνος Αγγελόπουλος, επιμ. Κωνσταντίνος Βασιλείου, εκδ. Πλέθρον, 152 σελ. και Το παράδειγμα της σύγχρονης τέχνης: Δομές μιας καλλιτεχνικής επανάστασης, μτφρ. και επιμ. (…)
  • Παρουσίαση Βιβλίου H μνήμη αφηγείται την πόλη

    H Ένωση Προφορικής Ιστορίας (ΕΠΙ) η Αθέατη Πόλη και το Εργαστήριο Κοινωνικής Ανάλυσης και Εφαρμοσμένης Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου Κρήτης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου την Πέμπτη 1 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ. στην αίθουσα του Πολυκέντρου Νεολαίας του δήμου Ανδρόγεω 4, Ηράκλειο   ομιλητές: Γιάννης Ζαϊμάκης, Πανεπιστήμιο Κρήτης Άρης Τσαντηρόπουλος, (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • κενοΑριστούργημα του διακειμενικού είδους που θα ονομάζαμε «περίληψη», το βιβλίο αυτό γράφεται στα 1938, χρονιά που πεθαίνει ο Ζίγκμουντ Φρόυντ. Δεν τελειώνει απότομα, αλλά ενδέχεται ο συγγραφέας του να το συνέχιζε με κάποιον τρόπο (…)
  • Το 1969, μετά τις μελέτες του για την τρέλα, την κλινική ιατρική και τις προϋποθέσεις ύπαρξης των επιστημών της ζωής, της γλώσσας και της οικονομίας, ο Μισέλ Φουκώ θα προχωρήσει αποφασιστικά στη θεωρητική συστηματοποίηση του σχεδίου που τον ενέπνεε και θα δώσει το ακριβές στίγμα του ως ιστορικού και (…)
  • Εκλεπτύνοντας, στο τεταμένο κλίμα του μεσοπολέμου, το εργαλείο της μαρξιστικής κριτικής για την τέχνη, o Benjamin θα παραμερίσει τις έννοιες της «στρατευμένης» τέχνης, τις άγονες αντιθέσεις μορφής–περιεχομένου, και θα αποτιμήσει το καλλιτεχνικό έργο όχι ως αντανάκλαση των παραγωγικών σχέσεων, αλλά βάσει (…)