Από τον ίδιο συγγραφέα

  • «Να υποθέσω ότι αυτή η τελετή αναγόρευσης είναι κόλαφος προς όλους τους έλληνες τηβενοφόρους, ακόμη κι όταν –για λόγους συγκυριακούς– κυκλοφορούν με μπλου-τζην; Να παραδεχθώ ότι στις κοινωνίες του ενσωματωμένου θεάματος που θριαμβεύει ακόμη και στο βήμα των πανεπιστημίων, οι τελετές αναγόρευσης στρέφονται εναντίον του τιμωμένου, ως «ανεπιτυχείς» πατροκτονίες αδύναμων «υιών» (…)

Στην ίδια εκδοτική σειρά

  • Το βιβλίο αυτό είναι ένας πρακτικός και ευανάγνωστος οδηγός για τα προσόντα που απαιτούνται ώστε να γίνει κανείς επιτυχημένος ρεπόρτερ της τηλεόρασης –κατά τα λεγόμενα, μία από τις πιο απαιτητικές και προβεβλημένες θέσεις εργασίας στη δημοσιογραφία. (…)
  • Η εποχή μας κληρονόμησε τη βαριά παράδοση της άρνησης: του Θεού, της Φύσης, της Ανισότητας. Μπορούσε κάποτε κανείς να αρνείται τον Θεό στο όνομα των ανθρώπων, τη Φύση στο όνομα του πνεύματος, την ταξική κοινωνία στο όνομα της ισότητας. Μπορούσε να τα αρνείται όλα, κάθε μόριο του υπάρχοντος, πασχίζοντας να συντομεύσει τον ερχομό εκείνου που δεν είχε έλθει ακόμη. (…)

Newsletter

Blog

  • Ο Φουκό, οι Πατέρες και το σεξ

    Η πρόσφατη έκδοση στα γαλλικά του τελευταίου τόμου της «Ιστορίας της σεξουαλικότητας» υπήρξε το εκδοτικό γεγονός του 2018   Το εξώφυλλο είναι απέριττο, λευκό, στο πρότυπο της σειράς Bibliothéque des Histoires των εκδόσεων Gallimard. Το εσωτερικό περιορίζεται στα απαραίτητα, δεν υπάρχει εισαγωγή, περίληψη ή συμπέρασμα. Υφολογικά απουσιάζουν τα λεκτικά πυροτεχνήματα, οι (…)
  • Theatrum philosοphicum

    Με την ευαισθησία της Ιωάννας Μακρή στη «Φαίδρα» της αυτόχειρος Μαρίνας Τσβετάγιεβα -που είδα στο Θέατρο «Σημείο»- να κοντράρει την αναισθησία της Ράνιας Αντωνοπούλου στο Σημείο Μηδέν της Νέας Υόρκης, σκέφτηκα πως πριν διαγνώσω κατάθλιψη στον εαυτό μου, θα έπρεπε να βεβαιωθώ πως δεν περιστοιχίζομαι από παχύδερμα. Σκέφτηκα, επίσης, πως για να μην καταρρεύσω χρειάζομαι μια κοινότητα (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • […] Η υπερβολή όμως μπορεί να έχει πολλές όψεις και να προκαλεί μέσα μας διαφορετικές αντιδράσεις. Λ.χ. στη «Διαβολιάδα», στην αρχή μένουμε έκπληκτοι από τις μεταμορφώσεις του αποθηκάριου Σκελέερ την έκπληξη διαδέχεται γρήγορα ή αμηχανία, για να παραχωρήσει κι αυτή τη θέση της σ’ ένα άγχος που διογκώνεται ολοένα και περισσότερο (…)
  • Η φιλοσοφία του Νίτσε έχει μεγάλη πολεμική σημασία. Αποτελεί μία απόλυτη αντι-διαλεκτική, στοχεύει να καταγγείλει όλους τους φενακισμούς που βρίσκουν στη διαλεκτική ένα ύστατο καταφύγιο. (…)
  • Η νομαδική σκέψη διασχίζει ερήμους και στέπες, ο νομάδας της πόλης φεύγει με τη σκέψη για ένα ταξίδι, έστω επιτόπου, ενεργοποιώντας όλες τις εντάσεις, αυτές που, σε θερμοκρασία στοχαστικής υψικαμίνου, και με μια σαγηνευτικά κωδικοποιημένη γλώσσα, οι συγγραφείς του βιβλίου επιχειρούν να καταγράψουν. Ένα ευρύ φάσμα γνώσεων -βιολογία, γλωσσολογία, γεωμετρία, οικονομία κ.λπ. (…)