Στην ίδια εκδοτική σειρά

  • Σ’ αυτή την πλήρως αναθεωρημένη έκδοση του επιτυχημένου του βιβλίου, ο Πωλ Τόμπσον καθορίζει τους σκοπούς της προφορικής ιστορίας μέσω του ίδιου της του παρελθόντος και αποτιμά τα πρόσφατα επιτεύγματα αυτού του διεθνούς κινήματος. Αμφισβητεί μύθους της παραδοσιακής ιστορικής έρευνας και μελετά τη χρήση των προφορικών πηγών από τον ιστορικό. (…)
  • Η Ελλάδα αντιμετωπίζει σήμερα μια κρίση στην εξωτερική της πολιτική που θυμίζει έντονα τη μεσοπολεμική περίοδο. Η υποβάθμιση της στρατηγικής της σημασίας μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στερούσε τότε την Ελλάδα από το ενδιαφέρον των παλαιών προστατών-συμμάχων της και την εξέθετε αβοήθητη στη βουλιμία της ανερχόμενης τοπικής δύναμης –της Ιταλίας. (…)

Newsletter

Blog

  • Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

    Étant donnés   Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω   ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ   NATHALIE HEINICH, Κοινωνιολογία της τέχνης, μτφρ. Πάνος Αγγελόπουλος, επιμ. Κωνσταντίνος Βασιλείου, εκδ. Πλέθρον, 152 σελ. και Το παράδειγμα της σύγχρονης τέχνης: Δομές μιας καλλιτεχνικής επανάστασης, μτφρ. και επιμ. (…)
  • Παρουσίαση Βιβλίου H μνήμη αφηγείται την πόλη

    H Ένωση Προφορικής Ιστορίας (ΕΠΙ) η Αθέατη Πόλη και το Εργαστήριο Κοινωνικής Ανάλυσης και Εφαρμοσμένης Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου Κρήτης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου την Πέμπτη 1 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ. στην αίθουσα του Πολυκέντρου Νεολαίας του δήμου Ανδρόγεω 4, Ηράκλειο   ομιλητές: Γιάννης Ζαϊμάκης, Πανεπιστήμιο Κρήτης Άρης Τσαντηρόπουλος, (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Εκλεπτύνοντας, στο τεταμένο κλίμα του μεσοπολέμου, το εργαλείο της μαρξιστικής κριτικής για την τέχνη, o Benjamin θα παραμερίσει τις έννοιες της «στρατευμένης» τέχνης, τις άγονες αντιθέσεις μορφής–περιεχομένου, και θα αποτιμήσει το καλλιτεχνικό έργο όχι ως αντανάκλαση των παραγωγικών σχέσεων, αλλά βάσει (…)
  • Τόσο εξιδανικευμένος, τόσο κακολογημένος, ο Μάης του ’68 μπορεί, ακόμη και σήμερα, να εμπνέει τον φιλόσοφο στον ορισμό του αληθινού νοήματος της δημοκρατίας. Είναι αλήθεια ότι αυτή, με τις ανεπάρκειές της, έδωσε λαβή σε ολοκληρωτισμούς, με τις εξεγέρσεις και τις επαγγελίες των ρήξεων, καλλιέργησε μεσσιανισμούς, με τη σχετικιστική αμφισβήτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ενθάρρυνε φονταμενταλισμούς. (…)
  • «Πράγματι, σ’ αυτό το δοκίμιο ελπίζω να δείξω ότι ο Foucault όχι μόνο κάνει μία σημαντική συνεισφορά στην κανονιστική θεωρία, αλλά ότι η αισθητική του όσο και η περιγραφή του για το υποκείμενο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα τόσο με την ηθική όσο και με την πολιτική του. (…)