Από τον ίδιο συγγραφέα

  • «Τα διαφορετικά ρεύματα της κοινωνιολογίας της τέχνης έτυχαν μέχρι σήμερα μιας ανισομερούς ανάπτυξης, ανάλογα με το αν αφορούν τις πλαστικές τέχνες, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τις παραστατικές τέχνες, τον κινηματογράφο ή τις εφαρμοσμένες τέχνες. (…)

Στην ίδια εκδοτική σειρά

  • Γραμμένο στα χρόνια του Αυγούστου, το Περί Αρχιτεκτονικής είναι το μοναδικό στο είδος του γραπτό του αρχαίου κόσμου που έζησε μέσα στους αιώνες. Στο έργο αυτό, που επηρέασε όσο κανένα άλλο την εξέλιξη της δυτικής επιστήμης και τέχνης του κατασκευάζειν, βρίσκεται αποτυπωμένος ένας ολόκληρος πολιτισμός. (…)
  • Γραμμένο στα χρόνια του Αυγούστου, το Περί Αρχιτεκτονικής είναι το μοναδικό στο είδος του γραπτό του αρχαίου κόσμου που έζησε μέσα στους αιώνες. Στο έργο αυτό, που επηρέασε όσο κανένα άλλο την εξέλιξη της δυτικής επιστήμης και τέχνης του κατασκευάζειν, βρίσκεται αποτυπωμένος ένας ολόκληρος πολιτισμός. (…)
  •  
  • σελίδα 1 / 17
  • ››

Newsletter

Blog

  • Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

    Étant donnés   Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω   ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ   NATHALIE HEINICH, Κοινωνιολογία της τέχνης, μτφρ. Πάνος Αγγελόπουλος, επιμ. Κωνσταντίνος Βασιλείου, εκδ. Πλέθρον, 152 σελ. και Το παράδειγμα της σύγχρονης τέχνης: Δομές μιας καλλιτεχνικής επανάστασης, μτφρ. και επιμ. (…)
  • Παρουσίαση Βιβλίου H μνήμη αφηγείται την πόλη

    H Ένωση Προφορικής Ιστορίας (ΕΠΙ) η Αθέατη Πόλη και το Εργαστήριο Κοινωνικής Ανάλυσης και Εφαρμοσμένης Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου Κρήτης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου την Πέμπτη 1 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ. στην αίθουσα του Πολυκέντρου Νεολαίας του δήμου Ανδρόγεω 4, Ηράκλειο   ομιλητές: Γιάννης Ζαϊμάκης, Πανεπιστήμιο Κρήτης Άρης Τσαντηρόπουλος, (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • Εκλεπτύνοντας, στο τεταμένο κλίμα του μεσοπολέμου, το εργαλείο της μαρξιστικής κριτικής για την τέχνη, o Benjamin θα παραμερίσει τις έννοιες της «στρατευμένης» τέχνης, τις άγονες αντιθέσεις μορφής–περιεχομένου, και θα αποτιμήσει το καλλιτεχνικό έργο όχι ως αντανάκλαση των παραγωγικών σχέσεων, αλλά βάσει (…)
  • Τόσο εξιδανικευμένος, τόσο κακολογημένος, ο Μάης του ’68 μπορεί, ακόμη και σήμερα, να εμπνέει τον φιλόσοφο στον ορισμό του αληθινού νοήματος της δημοκρατίας. Είναι αλήθεια ότι αυτή, με τις ανεπάρκειές της, έδωσε λαβή σε ολοκληρωτισμούς, με τις εξεγέρσεις και τις επαγγελίες των ρήξεων, καλλιέργησε μεσσιανισμούς, με τη σχετικιστική αμφισβήτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ενθάρρυνε φονταμενταλισμούς. (…)
  • «Πράγματι, σ’ αυτό το δοκίμιο ελπίζω να δείξω ότι ο Foucault όχι μόνο κάνει μία σημαντική συνεισφορά στην κανονιστική θεωρία, αλλά ότι η αισθητική του όσο και η περιγραφή του για το υποκείμενο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα τόσο με την ηθική όσο και με την πολιτική του. (…)