Από τον ίδιο συγγραφέα

  • Στη μελαγχολία το άγχος θανάτου επιδέχεται μία μόνο εξήγηση, ότι το Εγώ παραιτείται από τον εαυτό του διότι νιώθει ότι το Υπερεγώ το μισεί και το καταδιώκει, αντί να το αγαπάει. Συνεπώς, για το Εγώ η ζωή σημαίνει να αποτελεί αντικείμενο αγάπης, να αποτελεί αντικείμενο αγάπης για το Υπερεγώ, πράγμα που κι εδώ εμφανίζεται ως κάτι που εκπροσωπεί το Αυτό. (…)
  •  
  • σελίδα 1 / 13
  • ››

Στην ίδια εκδοτική σειρά

  • […] Κάτι δεν λειτουργεί μεταξύ ανδρών και γυναικών. Δεν σας λέω τίποτα καινούριο, ήταν ανέκαθεν γνωστό. Aναμφίβολα, υποφέρουμε ανέκαθεν από αυτό. Λέω αναμφίβολα, γιατί δεν παραπονιόμασταν ανέκαθεν. Από πότε παραπονιόμαστε γι’ αυτό; Θα μπορούσαμε να μελετήσουμε το θέμα, θα μπορούσαμε να το κάνουμε αντικείμενο μιας μελέτης του πολιτισμού. (…)
  • Τρία δοκίμια για την ψυχανάλυση βέβαια, αλλά κατ’ αρχάς τρία δοκίμια για τη λογική ενός ιδιόμορφου ζευγαρώματος: δύο αντιστάσεις πράγματι παντρεύονται, αυτή είναι τουλάχιστον η υπόθεση, αλληλοστηρίζονται ίσως σήμερα, εναλλάσονται ή συμμαχούν, συνάπτουν μεταξύ τους ένα σκοτεινό συμβόλαιο (…)
  •  
  • σελίδα 1 / 15
  • ››

Newsletter

Blog

  • Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

    Étant donnés   Η μετάβαση από τη μοντέρνα στη σύγχρονη τέχνη - και πάλι πίσω   ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ   NATHALIE HEINICH, Κοινωνιολογία της τέχνης, μτφρ. Πάνος Αγγελόπουλος, επιμ. Κωνσταντίνος Βασιλείου, εκδ. Πλέθρον, 152 σελ. και Το παράδειγμα της σύγχρονης τέχνης: Δομές μιας καλλιτεχνικής επανάστασης, μτφρ. και επιμ. (…)
  • Παρουσίαση Βιβλίου H μνήμη αφηγείται την πόλη

    H Ένωση Προφορικής Ιστορίας (ΕΠΙ) η Αθέατη Πόλη και το Εργαστήριο Κοινωνικής Ανάλυσης και Εφαρμοσμένης Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου Κρήτης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου την Πέμπτη 1 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ. στην αίθουσα του Πολυκέντρου Νεολαίας του δήμου Ανδρόγεω 4, Ηράκλειο   ομιλητές: Γιάννης Ζαϊμάκης, Πανεπιστήμιο Κρήτης Άρης Τσαντηρόπουλος, (…)

Πρόσφατες Εκδόσεις

  • κενοΑριστούργημα του διακειμενικού είδους που θα ονομάζαμε «περίληψη», το βιβλίο αυτό γράφεται στα 1938, χρονιά που πεθαίνει ο Ζίγκμουντ Φρόυντ. Δεν τελειώνει απότομα, αλλά ενδέχεται ο συγγραφέας του να το συνέχιζε με κάποιον τρόπο (…)
  • Το 1969, μετά τις μελέτες του για την τρέλα, την κλινική ιατρική και τις προϋποθέσεις ύπαρξης των επιστημών της ζωής, της γλώσσας και της οικονομίας, ο Μισέλ Φουκώ θα προχωρήσει αποφασιστικά στη θεωρητική συστηματοποίηση του σχεδίου που τον ενέπνεε και θα δώσει το ακριβές στίγμα του ως ιστορικού και (…)
  • Εκλεπτύνοντας, στο τεταμένο κλίμα του μεσοπολέμου, το εργαλείο της μαρξιστικής κριτικής για την τέχνη, o Benjamin θα παραμερίσει τις έννοιες της «στρατευμένης» τέχνης, τις άγονες αντιθέσεις μορφής–περιεχομένου, και θα αποτιμήσει το καλλιτεχνικό έργο όχι ως αντανάκλαση των παραγωγικών σχέσεων, αλλά βάσει (…)